Dorukkayaas ailesine merhaba! Bu içerikte “Demirören Grubu’nun medya kanalları nelerdir” hakkında kapsamlı bir rehber hazırladık.
İzmir’de Bir Sabah ve “Demirören Grubu’nun medya kanalları nelerdir?” Sorusunun Ani Çıkışı
Sabah 09:12.
Kahve makinesi mutfağın köşesinde dramatik bir şekilde uğulduyor, ben ise İzmir’in o “ne sıcak ne soğuk ama yine de sweat giydiren” havasında pencereyi aralamışım. Dışarıda martılar, içeride ben ve beynimin gereksiz düşünce departmanı aktif.
Telefon elimde, sosyal medyada kaydırırken bir anda biri mesaj atıyor:
“Demirören Grubu’nun medya kanalları nelerdir?”
Ben o an gerçekten durdum. Hani insan bazen tost makinesine bakıp hayatı sorgular ya… aynı öyle.
İç ses:
“Bu soru neden sabah 9’da geldi? Ben daha kahvaltı kimliğimi oluşturamadım.”
Ama madem geldi, bu soruyu sadece liste gibi değil, biraz hayatın içinden, biraz İzmir rüzgârı eşliğinde konuşalım.
—
Demirören Medya Evrenine Giriş: Bir İzmirlinin Gözünden
Demirören Holding dendiğinde çoğu kişinin aklına “medya” kelimesi yapışıyor. Ama benim kafamda bu durum biraz daha farklı:
Sanki dev bir apartman düşün. Alt katında haber stüdyosu, bir üstte spor tutkusu bağırıyor, en üstte ise gazeteler balkon demirine asılmış gibi.
Ve ben o apartmanın kapısında duran, “içeri girsem mi yoksa markete mi gitsem?” diye düşünen İzmirli gencim.
—
Televizyon Kanalları: Evde Sessizliği Bozan Sesler
Kanal D: Türk televizyonunun klasik akşam rutini
Kanal D, evde “çay koyulduysa dizi başlar” kültürünün temel taşı gibi. Annemin “bir bakayım” deyip 4 saat ekran başında kalmasına sebep olan kanal.
Benim gözümde Kanal D şöyle:
“Bir dizi açılır → karakterler ağlar → ben hayatımı sorgularım → sonra bir bakmışım bölüm finali.”
İzmir’de arkadaşla balkonda otururken bile “acaba bu akşam ne var?” sorusunu düşündüren bir etki alanı var.
—
CNN Türk: Ciddiyetin Netflix’i
CNN Türk açıldığında evin atmosferi otomatik değişiyor. Sanki biri “şimdi ciddi olma zamanı” diye uyarı veriyor.
Ben bazen açıyorum, 5 dakika sonra kendimi şöyle yakalıyorum:
“Ben neden bu kadar ciddi konuları dinlerken salatalık doğramaya devam ediyorum?”
İzmir’de biz genelde sahil yürüyüşünden sonra açıyoruz. Rüzgâr + haber = hafif varoluşsal kriz.
—
teve2: Eski dostların tekrar buluşması
Bu kanal bana hep şu hissi veriyor:
“Bir zamanlar izlediğin şeyler hâlâ yaşıyor ama sen artık farklı bir insansın.”
Arkadaş ortamında geçmişten konuşurken nasıl bir nostalji varsa, teve2 de öyle.
—
Gazeteler: Sabah kahvesinin ikinci yarısı
Hürriyet: Büyük başlıkların kralı
Hürriyet benim gözümde her zaman “haberlerin bağırarak anlatıldığı gazete” gibi.
Sabah kahvesi içerken açarsın:
“SON DAKİKA!”
Ben:
“Abi daha kahve ılık bile değil…”
Ama yine de okursun. Çünkü insanız. Merak bizde fabrika ayarı.
—
Posta: Mahalle dedikodusu değil, ama biraz öyle
Posta ise sanki komşunun balkondan seslenmesi gibi:
“Bak bunu duydun mu?”
Ve sen istemeden dinlersin.
İzmir’de apartman kültürü güçlüdür ya… Posta da biraz o hissi veriyor.
—
Fanatik: Futbolun bağıran versiyonu
Fanatik tam bir maç günü arkadaşı.
Stadyumda bağıran adam gibi değil, evde televizyon karşısında “HAKEM!” diye ekranla tartışan tip gibi.
Ben bazen okurken kendimi şurada buluyorum:
“Ben futbol izlemiyorum ki… neden kalbim hızlı atıyor?”
—
Radyo ve Dijital: Görünmeyen ama sürekli konuşan dünya
Demirören medya sadece televizyon değil. Dijital tarafı da var.
Ama ben bunu şöyle hayal ediyorum:
Telefonum cebimde, o konuşmuyor ama sürekli “bildirim geldi” diye omzuma dokunuyor.
İzmir’de yürürken kulaklıkla gezerken bile bu medya akışı bir şekilde yanında.
—
Demirören Grubu’nun medya kanalları nelerdir? Sorusuna sokak versiyonu cevap
Şimdi gelelim asıl meseleye.
Bu soru akademik cevap ister ama ben İzmir Alsancak’ta yürürken düşünür gibi anlatayım:
Kanal D var → ev içi drama merkezi
CNN Türk var → ciddi dünya analiz modülü
teve2 var → nostalji makinesi
Hürriyet var → büyük haber başlıkları
Posta var → gündelik hayat dedikodusu hissi
Fanatik var → futbol kalp atış hızlandırıcı
Bunların hepsi bir araya gelince ortaya tek bir şey çıkıyor:
“Türkiye’nin medya gündeminin büyük bir parçası”
Ama bunu böyle kuru söylemek yerine ben şöyle hissediyorum:
Sanki aynı şehirde farklı kafelerde oturan arkadaşlar gibi. Hepsi aynı grubun parçası ama biri sürekli futbol konuşuyor, biri dünya gündemi anlatıyor, biri eski anıları açıyor.
—
İzmir’de Bir Genç Olarak Medya Tüketme Deneyimim
Bir gün Kordon’da oturuyorum.
Çay elimde, martılar önümde, telefonumda haberler açık.
Arkadaşım yanımda:
“Ne okuyorsun?”
Ben:
“Bilmiyorum… dünya hakkında bir şeyler öğrenmeye çalışıyorum ama aynı anda hayatımın kontrolünü kaybediyorum.”
İşte Demirören medya içerikleri de bazen böyle bir his veriyor.
Bir yandan bilgi, bir yandan yoğunluk, bir yandan “ben neden bunu izliyorum?” sorusu.
—
Kafamdaki İç Sesle Mini Diyaloglar
İç ses 1:
“CNN Türk açalım mı?”
Ben:
“Daha kahvaltı yapmadık.”
İç ses 2:
“Kanal D’de dizi varmış.”
Ben:
“Benim hayatım zaten dizi gibi, teşekkürler.”
İç ses 3:
“Fanatik bak, transfer olmuş.”
Ben:
“Ben daha market listemi tamamlamadım.”
—
Medya Kanalları ve Günlük Hayatın Garip Bağlantısı
Aslında garip olan şu:
Bu kanallar sadece ekran değil, aynı zamanda ruh haline göre açılan pencereler gibi.
Mutluyken başka bir şey izliyorsun, kafan karışıksa başka bir şey.
Ben İzmir’de bazen sadece balkonda oturup hiçbir şey izlemiyorum ama kafamda yine de haberler akıyor.
Çünkü medya artık sadece televizyonda değil, düşüncelerimizin içinde.
—
Son Bir İzmir Akşamı Düşüncesi
Önerdiğimiz İçerik: Demir eksikliğine hangi vitamin iyi gelir ?
Gün bitiyor.
Gökyüzü turuncuya dönmüş, deniz hafif dalgalı.
Telefonu kenara koyuyorum.
Aklımda tek bir soru:
“Demirören Grubu’nun medya kanalları nelerdir?”
Ama artık bu soru bir bilgi arayışı değil.
Bir günün içinde kaybolmuş düşüncelerin küçük bir özeti gibi.
Ve belki de en basit cevap şu:
Bunlar sadece kanallar değil… bazen günümüzün arka plan sesi.